Zamansız ve özensiz budanmış ağaçlar gibiyiz

Başucu kitaplarından : Savaşçı- Yazar -Doğan Cücenoğlu

Anlamlı bir yaşamı hak etmek için;

Budandığımız yerlerimizden yeni filizler çıkarmak gerek

Zamansız budanmış ağaçlar gibi, bir türlü büyümememizin altında yatan nedeni bulursak; değişim için adım atabilir, kendi kararlarımızı kendimiz alabilir, yaşamımızı daha farkında olarak, her anın değerini bilerek sürdürebiliriz.

Psikolog yazar Doğan Cücenoğlu Savaşçı kitabında;  “Her insanın gönlünün bir yerinde, çok derinlerde bir istek vardır: anlamlı ve coşkulu bir şekilde yaşamak. Bu isteği gerçekleştirmek kolay değildir; önce anlamlı ve coşkulu bir yaşamı hak etmek gerekir. Hak edebilmek için kişinin kendi içindeki olumsuzluklarla güçlü bir savaş vermesi gerekir” diyor.

Yazar, insanın kişisel gelişimini ve kendisi ile mücadelesini, değişim için koyması gereken hedeflerini, herkesin anlayabileceği bir üslupla; ama, ucuza kaçmadan çok güzel anlatmış. Çocuklarına iyi bir eğitim vermek isteyen sınıf öğretmeni Arif Bey ile geçen diyaloglarla, soru cevaplarla ve gözlemlerle dolu bir kitap, Savaşçı.

Yazar, Doğu toplumlarında, çocuk yetiştirirken, uygulanan yöntemin, çocukların kişisel gelişimini olumsuz etkilediğini, tıpkı Bonzai Ağacı yetiştirilirken uygulanan yönteme benzer bir şekilde, büyümesin diye çocukların budandığını çarpıcı örneklerle anlatıyor.

Aslına bakarsanız Cücenoğlu’nun bonzai ağacı yetiştirme benzetmesinin bizim topluma pek uyduğu kanaatinde de değilim. Çünkü bonzai yetiştirmek, inanılmaz bir ustalık istiyor, özen istiyor. Ağacın büyümemesi için; düzenli budamasını ve ağacın küçültülmüş kopyasını yapmak hiç de kolay değil. Anne-baba olmak için ise; alınan bir eğitim yok ama kalıplaşmış eklektik bir anlayışla, sorgulamayı ret eden sosyal bir baskı var. Bizler çocuklarımızı rastgele, olmadık yerlerinden buduyoruz. 

Bunu anlamak için etrafımıza bakmak yeter; birbirini dinlemeyen, en küçük eleştiri de alınan, küsen, kızan, kavga çıkaran, kararlarının sorumluluğunu almaktan çekinen, suçu hep başkalarında arayan insanlarla ne kadar sık karşılaşıyoruz. Dikkatle aynaya bakmaya cesaret edebilirsek;  onlardan birinin kendimiz olduğunu anlayabilir, değişmek için çaba gösterebilir, hatta değişebilir, “ölüm bilinci” ile yaşamın değerinin  farkına vararak, dolu, dolu yaşayabiliriz.   

 

“Biz yetiştirilirken elalem ne der!” diye yetiştirildik.” diyor Cücenoğlu. Bu elalem denilen olgu öyle bir şey ki; çocukluğumuzdan beri kurtulamadık, gitti… Ayağımıza bağladık, ruhumuzda kocaman bir pranga gibi taşıdık, hep şikayet ettik ama Elalem denilen musibetin münasip yerine, şöyle kocaman bir tekme atıp, kovmayı beceremedik. Toplumda kiminle konuşsanız, bu elalemden şikayet eder, ama kendisinin o elalemin bir parçası olduğunu bilmez, farkına varmaz. 

“Kendi savaşını vererek, kimliğini bulmuş insanlar, tercihlerinin ve yaşadıklarının sorumluluğunu da alırlar ve ikiyüzlü davranmazlar. Dünyadaki hiçbir çıkar, verdiğiniz sözü tutmamaya veya kendinize saygınızı kaybetmeye değmez” sözüyle Cücenoğlu, aslında ahlaklı, dürüst bir insan olmanın inceliklerine de dikkat çekiyor. 

Keşke, anlamlı bir yaşamı hak etmek için savaşmak zorunda kalmadığımız bir dünyada yaşasaydık. Özellikle yaşadığımız toplumda, kadınların erkeklerden çok daha fazla budanması ve elalemin kapıda izdiham oluşturması, kadınların savaşının daha zorlu geçeceğini gösteriyor. Sayın Cücenoğlu kitabında, kadınların değişim için çok daha fazla mücadele etmeleri gerektiğini belirtmemiş ama, biz biliyoruz ki; kadınlar cesur davranıp, değişim için adım atarlarsa, toplum daha hızlı değişecektir.

Kaç yaşında olursanız olun, daha mutlu ve daha iyi bir yaşam sürme isteğinizi gerçekleştirmek için değişim şansınız var… Özellikle “bir kitap okudum, hayatım değişti” diyebileceğiniz kitapları okumak için zaman ayırmanızı, kendinize bu iyiliği yapmanızı öneririm.  Cücenoğlu’nun Savaşçı kitabı iyi bir başlangıç olabilir.

Son sözü, kitabın arka kapağında yer alan E.E. Cummings’e bırakıyorum:

“ Seni diğerlerinden farksız yapmaya bütün gücüyle gece gündüz çalışan bir dünyada, kendin olarak kalabilmek, Dünyanın en zor savaşını vermek demektir. Bu savaş bir başladı mı artık hiç bitmez.”