Şiirlerden Seçmeler

Dinle

Konuştukça,

kelimelerim öksüz bir çocuk gibi
asılı kalıyor havada
duymanın,

işitmenin çok ötesinde olduğu
bir alemdeyim

Ve hep bir ağızdan

Konuşmaktayız

çaresizce
sen ne dedin,
ben ne duydum?
anlayan var mı

bu ruh hallerimizi?
biraz sessizlik

ey insan,

biraz tevazu,
susalım artık
kendi gürültümüzden

duyamadığımız
doğa konuşsun

tüm haşmetiyle
hala kurtarabileceğimiz

Bir şeyler varken

ellerimizde...

24 Kasım 2012

Akşamüstü

O akşam üstlerinde öğrendim
evrenin gizemini,
önce ölüm sessizliği sandığım
o büyülü anda

Güneş kaybolurken semada

diner içimdeki gürültü

evrenle birlikte her şey susar

sessizliği duymak için

kaparım gözlerimi

gözlerimi açtığımda
bambaşka bir evren gülümser bana
duyarım gürültüden uzak tüm sesleri
içim büyür
derin ve dipsiz kuyuya dönüşür
diğer ucu karanlık olmayan
bedenimden tatlı bir hüzün yayılır
ruhum ve bedenim söyleşiriz
bunca yıl birbirinden
habersiz
deniz ve balık gibi
var ama yok gibi
yaşamak biter
yeni bir yolculuk başlar

ruh ve beden

taşırken birbirimizi
hangimizin daha ağır olmasının da
önemi kalmaz
dinleriz birbirimizi
bağışlamayı ve bir olmayı
öğreniriz

Sen bakarken
hapsolmuş fotoğraf karesine
baktığında aynı sandığın
sonsuzluğa uzayan
fotoğrafın içinde
milyonlarca iklim yaşarım
o akşam üstlerinde
bir perde kapanır
yeni bir dünya açılır
gözlerimde...

Ekim 2014